Sutras in Tamil

TAMIL TRANSLATION OF SUTRAS FROM LIVING WITH SIVA

Satguru Sivaya Subramuniyaswami

உ
சிவமயம்.

சற்குரு சிவாய சுப்பிரமுனியசுவாமிகள்
அருளிய

நந்திதாத சூத்திரங்கள்

சூத்திரம் 1

உண்மையை நாடுவோர் கடவுளை உணர்தலையே தம் வாழ்க்கையின் தலையாய குறிக்கோளாகக் கொள்ளல் வேண்டும். அவர்கள் சிவனோடு நடனமாட, சிவனோடு வாழ, சிவனோடு இணையப் பழகுதல் வேண்டும். உள் ஆழத்தில் தாம் கடவுளோடு நிலையான அழிவற்ற நிலையில் ஒன்றாக இருப்பதை அவர்கள் காண்பர்.

சூத்திரம் 2

கடவுள், கடவுளர், குருவுக்கு முழுமனத்தோடு சேவை செய்வதும் வாழ்க்கையின் நான்கு பாரம்பரிய இலக்குகளான தர்மம், செல்வம், அன்பு, மோட்சம் ஆகியவற்றை நிறைவேற்றுதலுமே வாழ்க்கையின் நோக்கம் என்பதை உன்மையை நாடுவோர் நினைவில் வைத்திருக்க வேண்டும். ஆம். அவர்கள் தெய்வீகத்தின் சேவகர்கள்.

சூத்திரம் 3

உண்மையை நாடுவோர் சிவ உண்ர்வில் குளிர்காய்ந்த வண்ணம் ஒவ்வொரு மனிதனிடமும் மிருகம், பறவை, பாம்பு, பூச்சி, செடிகொடி, மரம் ஆகியவற்றிடமும் தூய உயிர்ச்சக்தியைக் காண்பதோடு மட்டுமின்றி நுண்ணுயிர்களும் சிவனே தான் என்றறிவர்.

சூத்திரம் 4

உண்மையை நாடுவோர் தம் சற்குருவின் உள்மனதோடு ஒன்றியிருக்க முழுமுயற்சி செய்து, சிவபெருமானின் திருப்பாதங்களைச் சென்றடைவதற்குத் தம்மை மேல்நோக்கி அழைத்துச் செல்ல ஆசானின் துணை மிக முக்கியம் என ஒப்புக் கொள்வர்.

சூத்திரம் 5

உண்மையை நாடுவோர் பழமையான ஞானமொழிகளைக் கவனத்தில் கொள்வர். இந்தத் தூல உடல் என்றும் நிலையாது. வயது சிறுத்தை போல் பதுங்கி வரும். கைகால் தம் சக்தியை இழக்குமுன் ஒருவர் தன்னை அறியும் மங்களகரமான வழியை ஆரம்பிப்பர்.

சூத்திரம் 6

உண்மையை நாடுவோர் அனைவரும் தினசரி தியானம், உள்ளொளி தேடல், வாழ்க்கை அனுபவப் பாடங்கள், தாம் ஓர் எல்லையற்ற அறிவு நுட்பம் என அறிதல் ஆகியவற்றின் மூலம் தெய்வீகத் தன்மையை அனுசரிப்பரே அல்லாமல் உடல், உணர்ச்சி, அறிவால் அல்ல.

சூத்திரம் 7

உண்மையை நாடுவோர் அனைத்து அனுபவங்களையும் அவை கொடூரமாய், துன்பமாய் இருப்பினும் எதுவித குறையும் கூறாது தமது சொந்த கர்மவினைகள் என ஏற்பர். எது எப்படியுள்ளதோ அதை அப்படியே ஏற்பதோடல்லாமல் அவை தமக்கு வேண்டியபடி இருக்க வேண்டும் என அவர்கள் கருதுவதில்லை, இதுவே அவர்களின் சரணடையும் பலம்.

சூத்திரம் 8

உண்மையை நாடுவோர் அனைவரும் தம்மைக் கட்டுப்படுத்தும் கடந்த கால உணர்வுகளான எதிர்மறைப்பற்று, வேதனை, அநீதி, பயம், வருத்தங்களைக் கைவிட்டு வாழ்க்கையெனும் நதியின் வழியே சென்று உறுதியுடன் எல்லையற்ற நிகழ்காலத்தில் வாழ்வர்.

சூத்திரம் 9

உண்மையை நாடுவோர் அனைவரும் எந்த முயற்சியில் ஈடுபடினும் நிதானமாக யோசித்து அதன் பின்னரே கவனமாய்ச் செயலில் ஈடுபடுவர். தெளிந்த நோக்கம், விவேகத்திட்டம், உறுதி, உந்துகை ஆகியவற்றுடன் செயல்ப்படுவதன் மூலம் எல்லாச் செயல்களிலும் அவர்கள் வெற்றியடைவார்கள்.

சூத்திரம் 10

உண்மையை நாடுவோர் அனைவரும் தம் அசைக்க முடியாத மனோபலத்தின் மீது நம்பிக்கை வைத்து ஆன்மீக வழியில் உறுதியுடன் நிலைத்து நிற்பர். உலோகாயுத உலகின் சக்திகளை நேர்மையான முறையில் வழிநடத்துவரே அல்லாமல் அவற்றால் அசைக்கப்படவோ, தாக்கப்படவோ மாட்டார்கள்.

சூத்திரம் 11

உண்மையை நாடுவோர் அனைவரும் இப்பிறவி எடுத்ததன் நோக்கத்தை நிறைவேற்றும் பொருட்டுத் தாமாகவே கடுமையான கடமைகளைத் தம்முள் முன் நிறுத்தி, சமயம், குடும்பம், சமுதாயம், இவ்வுலகம் ஆகியவற்றுக்கு தாம் ஆற்ற வேண்டிய கடமைகளிலிருந்து தவறமாட்டார்கள். ஆம் அவர்கள் சிங்கத்தின் மனவுறுதி படைத்தவர்கள்.

சூத்திரம் 12

உண்மையை நாடுவோர் அனைவரும் தாம் ஈடுபடும் எந்தச் செயலிலும் சிறந்து விளங்குவதோடு, மிஞ்சி நின்று ஒரு சிறந்த மாற்றத்தையும் காண்பிக்க வேண்டும். ஆயினும் அவர்கள் சச்சரவும் கீழ்மையுமுடைய வென்றவர், தோற்றவர் என்ற போட்டி மனப்பான்மையிலிருந்து விலகி நிற்பர்.

சூத்திரம் 13

உண்மையை நாடுவோர் பஞ்ச நித்திய கர்மங்களாகிய நல்லொழுக்கம், தினசரி வழிபாடு, படித்தல், உற்சவங்கள், சமஸ்காரங்கள், வருடாந்த யாத்திரை ஆகியவற்றை நிறைவேற்ற வேண்டும். அவர்கள் மிகுந்த மனவுறுதியும் தெளிந்த மனச்சாட்சியும் உடையவராதலால் தம் பாதையிலிருந்து விலகமாட்டர்கள்.

சூத்திரம் 14

உண்மையை நாடுவோர் கற்பதில் ஆர்வம் கொள்வர். தம் கடின உழைப்பால் தம் பிள்ளை களின் இளம்பிராயத்தில் அவர்களின் ஆன்மீகக் கல்விக்கும், உலகப் படிப்புக்கும் தாமே வழிகாட்டியாக இருப்பர். நான் போதிய அளவு படித்து விட்டேன் என அவர்கள் வெளிப்படையாகக் கூறவே கூடாது.

சூத்திரம் 15

உண்மையை நாடுவோர் எங்கிருந்தாலும் சமாதானத்தின் கருவியாய் இருந்து, ஒற்றுமையில்லா இடத்தில் ஒற்றுமையைப் போதித்தும் மற்றவர்களால் ஒரு உடன்படிக்கைக்கு வரமுடியாத பட்சத்தில் உடன்படிக்கைக்கு வழியும் காண்பார்கள். ஆம் அவர்கள் அனைவரும் சமாதானம் செய்பவர்கள்.

சூத்திரம் 16

உண்மையை நாடுவோர் மற்றவர்களுக்கு உதவி தேவைப்படும் போது அன்புடனும் தன்னலம் பாராமலும் எதுவித பிரதியுபகாரம் கருதாமலும் உதவி செய்யவேண்டும். தம்மிடமில்லாதவை பற்றிக் குறைகூறாமல் அவர்கள் தம்மிடமுள்ளவை பற்றி நிரந்தர நன்றியுணர்வோடு வாழ்தல் வேண்டும்.

சூத்திரம் 17

உண்மையை நாடுவோர் அனைவரும் நேர்மை, மகிழ்ச்சி, அடக்கம், இயற்கை பண்பு ஆகிய குணங்கள் கொண்டவர்கள். கோபம், பயம், பொறாமை, மற்றவரை இகழ்தல் ஆகியவற்றைத் தம்மிடமிருந்து அகற்றிவிடுவதால், அவர்கள் முகத்தில் ஆன்மாவின் அன்பு கலந்த கருணை சுடர்விட்டுப் பிராகாசிக்கும்.

சூத்திரம் 18

உண்மையை நாடுவோர் சிவபெருமானோடு அவரின் பரம இரகசியத்திற்கருகில் வாழ்வார்கள். மற்றவர்கள் பெயர், புகழ், பெண், பொன் எனத் தேடியலையும் போது இவர்கள் தம்முள் தூய வெள்ளொளியைத் தேடி, சாந்தத்தில் தஞ்சமடைந்து, உண்மையைத் தம் உள்ளங்கையில் வைத்திருப்பார்கள்.

சூத்திரம் 19

உண்மையை நாடுவோர் மலையுச்சிக் காட்சியாக இவ்வுலக வாழ்க்கை ஆன்மீக முன்னேற்றத்துக்கு ஒரு சந்தர்ப்பம் எனக் கொள்வர். மிருகவுணர்வாலும் பகுத்தறிவாலும் கவரப்பட்டு அவர்கள் இந்த ஞானத்தை ஒரு போதும் இழக்க மாட்டார்கள்.

சூத்திரம் 20

உண்மையை நாடுவோர் அனைவரும் சிந்தனை, ஆசை ஆகியவற்றின் மாபெரும் சக்தியைத் தெரிந்து வைத்திருப்பதால் அவைகளை விவேகமாகத் தெரிந்தெடுப்பார்கள். கடவுளை அறிய வேண்டும்.

சூத்திரம் 21

உண்மையை நாடுவோர் அனைவரும் நீதிநெறிக் கட்டுப்பாடான அகிம்சையை அனுஷ்டிக்க வேண்டும். கனவில் கூட அடுத்தவரை மனத்தாலோ, சொல்லாலோ, செயலாலோ அவர்கள் துன்புறுத்த மாட்டார்கள். வாய்மை பேணி அவர்கள் பொய் பேசுதல் வாக்குத் தவறல் ஆகியவற்றிலிருந்து விலகி நிற்பர்.

சூத்திரம் 22

உண்மையை நாடுவோர் அனைவரும் திருடாமை எனும் நல்லொழுக்கத்தை மேற்கொண்டு திருடுதல் பேராசைப்படுதல் கடனாளியாதல் கூடாது. எல்லோரும் பாலியலில் புனிதத்தை அனுஷ்டித்து பிரமச்சாரியத்தில் காமத்தையடக்கி திருமண வாழ்வில் நேர்மையைக் கடைப்பிடிக்க வேண்டும்.

சூத்திரம் 23

உண்மையை நாடுவோர் அனைவரும் பொறுமையை அனுஷ்டித்து மனிதர்களிடம் சகிப்புத் தன்மையையும், சூழ்நிலைகளுக்கேற்ப பொறுமையற்ற தன்மையைக் கட்டுப்படுத்தவும் வேண்டும். அனைவரும் உறுதியாய் நின்று பயம், விடாமுயற்சியின்மை, தளம்பல், மாறுகுணம் ஆகியவற்றிலிருந்து மீள வேண்டும்.

சூத்திரம் 24

உண்மையை நாடுவோர் அனைவரும் கருணையைக் கடைப்பிடித்து எல்லா ஜீவராசிகளின் மேலுமுள்ள இரக்கமற்ற, கொடூரமான, உணர்வற்ற குணங்களை வெல்லுதல் வேண்டும். அனைவரும் நேர்மையை மேற்கொண்டு வஞ்சகம், தவறு செய்தலைக் கைவிட விரதம் எடுக்க வேண்டும். ஆம் அவர்கள் நல்லொழுக்கத்தில் நிகரற்றவர்கள்.

சூத்திரம் 25

உண்மையை நாடுவோர் அனைவரும் மிதமான பசியையே கொண்டிருக்க வேண்டும். அதிகமாக உண்ணுதலோ மாமிசம், மீன், கடலுணவு, கோழி, முட்டை ஆகியவற்றை உண்ணுதலோ கூடாது. அவர்கள் நீதிநெறியின் புனிதத்தை மேற்கொண்டு மனம், வாக்கு, காயத்தில் தூய்மையின்மை சேராமல் தவிர்க்க வேண்டும்.

சூத்திரம் 26

உண்மையை நாடுவோர் குற்றமுணர்வதால் ஏற்படும் வருத்தத்தினை வெளிப்படையாகக் காண்பிப்பதோடு அடக்கமாயிருந்து தாம் செய்த தவறுக்கு வெட்கப்படவும் வேண்டும். அனைவரும் திருப்தியைத் தன்னுள் வளர்த்து சாந்தத்தையும் சந்தோஷத்தையும் வாழ்வில் நாட வேண்டும். ஆம், சந்தோஷமும் முழுமையும் நிறைந்தது அவர்கள் வழி.

சூத்திரம் 27

உண்மையை நாடுவோர் அனைவரும் தாராள மனப்பான்மையோடு எவ்வித பிரதிபலனையும் எதிர்பார்க்காமல் தசாம்சம், தானங்களை வழங்க வேண்டும். அவர்கள் கடவுள், கடவுளர், குரு, நம் ஞான ஒளி மார்க்கத்தின் மேல் அசைக்க முடியாத திட நம்பிக்கையை வளர்க்க வேண்டும்.

சூத்திரம் 28

உண்மையை நாடுவோர் அனைவரும் வழிபாட்டில் தீவிரமானவர்கள். தெய்வீக அன்பை தினசரி பூசை, ஆழ்ந்த தியானத்தின் வழி வளர்த்துக் கொள்வர். அனைவரும் நம் புனித நூல்களை ஆர்வத்தோடு கேட்பதோடு, நம் பரம்பரையில் உதித்த ஞானிகளின் போதனைகளைக் கேட்கவும் படிக்கவும் வேண்டும்.

சூத்திரம் 29

உண்மையை நாடுவோர் அனைவரும் சற்குருவின் துணையோடு அறிவாற்றல், ஆன்மீக மனோதிடம், பகுத்தறிவு ஆகியவற்றை வளர்க்க வேண்டும். அவர்கள் சமய நெறிகள், கட்டுப்பாடுகள் மேல் தாம் மேற்கொண்ட விரதங்களை நிறைவேற்றுவதினின்றும் தவற மாட்டார்கள்.

சூத்திரம் 30

உண்மையை நாடுவோர் புனித உருத்திராட்ச மணியை எண்ணியவாறு அவர்களின் புனித மந்திரத்தைத் தினமும் செபிக்க வேண்டும். அனைவரும் தினசரி சாதனை, பிராயச்சித்தம், தியாகம் ஆகிய ஒருவகைத் தவத்தினையும் அனுஷ்டிக்க வேண்டும்.

சூத்திரம் 31

உண்மையை நாடுவோர் எவரும் ஒரு மனிதனை வேண்டுமென்று கொலை செய்யவோ, துன்புறுத்தவோ கூடாது. ஒருவரை எந்த வழியிலும் இம்சிப்பதும் கூடாது. உடலாலும், மனத்தாலும், உணர்சியாலும் அகிம்சை ஒன்றே அவர்களின் உயர்ந்த நீதிநெறிக் கொள்கையாகும். ஆம் இரக்கமும் புனிதமும் நிரம்பியது அவர்கள் வாழ்க்கை.

சூத்திரம் 32

உண்மையை நாடுவோர் எவரும் எந்த ஜீவராசியையும் கொல்லவோ, காயப்படுத்தவோ கூடாது. நிறைந்த கருணையும், கொலையுணர்வு அற்றவராகவும் அவர்கள் விளங்குவதால் பயம், வேதனை, துன்புறுத்தல் போன்றவற்றிற்கு அவ்ர்கள் காரணமாய் இருக்க மாட்டார்கள். அவர்கள் தாம் எல்லாவற்றிலும் ஒன்றியிருப்பதைக் காண்பார்.

சூத்திரம் 33

உண்மையை நாடுவோர் வாழ்க்கை அனுபவங்களிலிருந்தும் தப்பித்துக் கொள்வதற்க்கு தற்கொலையை நாடுவதினின்றும் தடுக்கப் படுகிறார்கள். ஆயினும் முத்திப்போன வியாதியினால் இறுதிநிலையிலிலுள்ள ஒருவர் கடுமையான சமுதாய நிபந்தனைகளின்படி நோன்பிருந்து உயிர் துறக்கலாம் என எமது பாரம்பரியம் அனுமதிக்கிறது.

சூத்திரம் 34

உண்மையை நாடுவோர் எவரும் காமக்களியாட்டங்களைப் பற்றியோ அளவுக்கு மீறிய வன்முறைகளைப் பற்றியோ பேசுவதோ, கேட்பதோ, பார்ப்பதோ கூடாது. தன்னையோ மற்றவர்களையோ இகழ்வு படுத்தக்கூடியவை அவை உண்மையாக இருந்தாலும் அவர்கள் அதனைக் கூறக் கூடாது.

சூத்திரம் 35

உண்மையை நாடுவோர் அனைவரும் உண்மை, இரக்கம், உதவி, முக்கியமானவை ஆகியவற்றை மட்டுமே பேச வேண்டும். ஆவர்கள் கெட்டவார்த்தைகளை உபயோகிப்பது அடுத்தவருக்கு எதிராக பொய்சாட்சி சொல்லுதல் அவதூறுகளில் ஈடுபடல் புறங்கூறுதல் கூடாது.

சூத்திரம் 36

அகிம்சையைப் பூரணமாக நிறைவேற்ற முடியாத உண்மையை நாடுவோருக்கு ஒரு உயிரின் மூலம் இன்னொரு உயிரைக் காப்பாற்றும் வகையில் யான் மனமின்றி மூன்று விதிவிலக்குகளை அங்கீகரித்துள்ளேன். ஒரு உயிருக்கு இன்னல் விளைவிக்காமலிருக்கக்கூடிய எல்லா வழிகளையும் முயன்று பார்த்து அது முடியாத பட்சத்தில் மட்டுமே இந்த அங்கீகாரங்களை மிதமாக உபயோகிக்க வேண்டும்.

சூத்திரம் 37

உண்மையை நாடுவோர் ஆபத்து வேளையின் போது தன்னுயிரையோ அடுத்தவர் உயிரையோ காப்பாற்றும் பொருட்டு ஒரு வீரனாகச் சமுதாயத்தைத் தற்காக்கவும் சமூக ஊழியராக சேவையிலிருக்கும் போது ஒரு உயிரைக் காயப்படுத்தவோ கொல்லவோ முடிவு செய்யலாம். இது முதல் விதிவிலக்காகும்.

சூத்திரம் 38

உண்மையை நாடுவோர் தம் பாதுகாப்பிலிருக்கும் மனிதர், ஜீவராசிகளின் உயிரையும் சுகாதாரத்தையும் பாதுகாக்கும் பொருட்டு ஊறுவிளைவிக்கக் கூடிய புழு நுண்ணிய கிருமிகள் போன்ற கீழ் ஜீவராசிகளின் உயிரைப் போக்க முடிவு செய்யலாம். இது இரண்டாம் விதிவிலக்கு.

சூத்திரம் 39

உண்மையை நாடுவோர் வீட்டையோ, ஊரையோ, நாட்டையோ தற்காக்கும் பொருட்டு கொடிய விலங்குகளையும், கொடிய ஜந்துக்களையும், நோய்களைப் பரப்புவதன் மூலம் சுகாதாரத்திற்கும் பாதுகாப்பிற்கும் மிரட்டலாய் இருக்கும் ஜீவராசிகளையும் அழித்தொழிக்க முடிவு செய்யலாம். இதுவே மூன்றாவதும் இறுதியுமான விதிவிலக்காகும்

சூத்திரம் 40

உண்மையை நாடுவோர் கொல்லாமை எனும் கொள்கையைக் கடைப்பிடிக்க வேண்டும். வீட்டினுள் வசிக்கக் கூடிய சிறு ஜந்துக்களைக் கூடக் கொல்லாமல் அவை வீட்டிற்குள் வராமல் தடுக்க வேண்டும்.

சூத்திரம் 41

உண்மையை நாடுவோர் மரங்கள், செடிகொடிகள், மீன்கள், பறவைகள், தேனீக்கள், பாம்புகள், மிருகங்கள், பலவித உருவ அமைப்புக்களைக் கொண்ட ஜீவராசிகளுக்கும் காவலாயிருந்து மனித குலத்தில் ஜாதி, கோட்பாடு, வர்ணவேறுபாடு, பால்வேறுபாடு பார்க்காமல் அவர்களின் நம்பிக்கைக்குரிய நண்பர்களாகத் திகழ வேண்டும்.

சூத்திரம் 42

உண்மையை நாடுவோர் அனைவரும் இவ்வுலகத்தின் கலப்பு இன அனைத்துலகப் பிரஜைகளாவர். அவர்கள் உலகளாவிய நிலையில் சிந்தித்து உள்ளூரில் செயல்படுவர். அவர்கள் மனிதகுலத்தின் சகல பண்பாடுகளையும் மொழிகளையும் மனிதர்களையும் பாதுகாக்கும் காவலராயிருப்பர். ஒருவரைத் தாழ்த்தி மற்றவரை உயர்த்த மாட்டார்கள்.

சூத்திரம் 43

உண்மையை நாடுவோர் அனைவரும் தம்மைச் சுற்றியுள்ள இவ்வுலகம் கடவுளின் சிருஷ்டி என்பதையுணர்ந்து அதைக் கௌரவித்து வணங்குவார்கள். உலகின் பல்வேறு தன்மைகளையும் செல்வங்களையும் பாதுகாத்து நிலையான நிரந்தர சூழ்நிலையை எய்த அவர்கள் செயல்படுவர்.

சூத்திரம் 44

உண்மையை நாடுவோர் அழியும் நிலையிலுள்ள தாவரங்களையோ, மிருகங்களையோ தம்வசம் வைத்திருக்கக் கூடாது. மிருகங்களைச் சித்திரவதை செய்து பெறப்படும் தயாரிப்புகளைப் பாவிப்பதோ உரோமத்தோல் தந்தம் ஊர்வனவற்றின் தோல் ஆமையோடு போன்றவற்றை வைத்திருப்பதையும் அனுமதிக்ககூடாது. மிருகங்களை சித்திரவதை செய்து பரிசோதனை செய்யப்பட்ட தயாரிப்புகளை பாவிப்பதையும் அவர்கள் அனுமதிக்கக் கூடாது.

சூத்திரம் 45

உண்மையை நாடுவோர் அனைவரும் இயற்கையின் மதிப்பு மிக்க செல்வங்களை வீணாக்காமல் சிக்கனமாகவும், புத்திசாதுரியமாகவும் பயன்படுத்த வேண்டும்.

சூத்திரம் 46

உண்மையை நாடுவோர் தம் மனைவியைத் தவிர்த்து அனைவரிடமும் எட்டுவகைப் பிரம்மச்சாரியக் கொள்கைகளை அனுஷ்டிக்க வேண்டும். அவர்கள் காமக் கற்பனை, காமப் புகழ்ச்சி, காதலிப்பது போல் நடித்தல், காமப் பார்வை, இரகசிய காதல் பேச்சு, காதல் ஏக்கம், இரகசியச் சந்திப்பு, உடலுறவு ஆகியவற்றைத் துறத்தல் வேண்டும்.

சூத்திரம் 47

எந்தளவு புகழ்ச்சியென்றாலும் உண்மையை நாடுவோர் கிரகித்துக் கொள்வார்கள் என்பது தெரிந்ததே, ஆனால் அதேபோல் எவரொருவர் மனத்தளவிலும், உணர்ச்சியளவிலும் ஏற்படும் துன்பங்களையும் உடலளவில் ஏற்படும் சித்திரவதைகளையும் கிரகித்துக் கொள்ளும் எல்லையற்ற தன்மையை கொண்டிருக்கின்றாறோ அவரே உண்மையான சிவனடியார்கள்

சூத்திரம் 48

உண்மையை நாடுவோர் அனைவரும் ஒவ்வொரு நாளும் பாரம்பரிய உருவங்கள், இசை, பாடல்கள் ஆகியவை தம்மைச் சூழ்ந்திருக்க இருக்க வேண்டும். ஞானவொளிப் பாதைக்கு எதிரான கருத்துகளைப் போதிக்கும் கீழ் உலகக் கேவலமான இசையை அவர்கள் ஒருபோதும் கேட்கவே கூடாது.

சூத்திரம் 49

உண்மையை நாடுவோர் பொழுது போக்கிற்காகவும் சமகாலத்தில் உலகில் ஏற்படும் விஷயங்களைத் தெரிந்து கொள்ளவும் தொலைக்கட்சியைப் பார்க்கலாம். அதைப் பார்ப்பது தினமும் இரண்டு மணி நேரத்திற்கு மேல் போகக் கூடாது. நிர்வாணம், கேவலம், அளவிற்கு மீறிய வன்முறைகள் கொண்ட காட்சிகள் தவிர்க்கப்பட வேண்டும்.

சூத்திரம் 50

கஷ்டகாலம் என்பது இறைவன் கொடுத்த வரம் என்பதையும் கர்மவினைகள் சூழ்ந்து வரும் போது முகம் சுழிக்காமல் அதனை நேர் கொண்டு ஏற்க வேண்டும் என்பதையும் உண்மையை நாடுவோர் உணர்வர்.

சூத்திரம் 51

உண்மையை நாடுவோர் சூதாட்டத்தில் ஈடுபடல் அதனைத் தொழிலாகக் கொள்ளல் அதிர்ஷ்டக் குலுக்குகள் அதிர்ஷ்ட வாய்ப்பு விளையாட்டுகள் ஆகியவற்றில் சுயமாகவோ அடுத்தவர் மூலமாகவோ ஈடுபடக் கூடாது. பலரை இழப்புக்குள்ளாக்கி ஒரு சிலரையே வெற்றி வாய்ப்புக்குள்ளாக்குவதால் சூதாட்டம் சமுதாய அரணையே அரித்துவிடும்.

சூத்திரம் 52

கெட்ட வழியில் வரும் பணத்தால் நல்ல செயல்களைச் செய்ய முடியாது என்பதை உண்மையை நாடுவோர் அறிவதோடு கறைபடிந்த நிதிகள் எந்தவழியில் வந்தாலும் அவற்றை ஏற்ககர். தவறாகப் பயன்படுத்தப்படும் நல்ல பணமும் நியாயமான முடிவைக் கொடுக்காது. தீங்கான முறையில் பெறப்பட்ட பணத்தை நல்லமுறையில் செலவழிக்க முடியாது காரணம் அப்பணம் சாபக்கேடு நிறைந்தது.

சூத்திரம் 53

எவ்வளவு தான் முக்கியமெனத் தெரிந்திருந்தாலும் பண்பாட்டின் வழி இலஞ்சம் ஏற்பது அநுஷ்டிக்கப் பட்டாலும் கூட உண்மையை நாடுவோர் ஒருபோதும் ஒருவரிடமிருந்து இலஞ்சம் வாங்கவோ அடுத்தவருக்கு இலஞ்சம் கொடுக்கவோ கூடாது. ஜெய்! நேர்மையின் கருணைக்காக அவர்கள் சண்டையிடுவார்கள்.

சூத்திரம் 54

உண்மையை நாடுவோர் அனைவரும் பணிவை உயர்வாக மதித்துக் காப்பற்றுவார்கள். அவர்கள் தற்பெருமை பேச மாட்டார்கள். அதிகாரத் தோரணையில் ஒரு பாதத்தைத் தொடையின் மேல் வைத்து இரண்டு கைகளையும் கட்டிக் கொண்டு நாடியை அளவுக்கு மீறி உயர்த்திக் கொண்டு உட்காரமாட்டார்கள். அவர்கள் ஆள்காட்டி விரலால் எதையும் சுட்டிக் காட்டமாட்டார்கள்.

சூத்திரம் 55

உண்மையை நாடுவோர் எவரும் திருடர்கள் போதைப்பித்தர்கள் நாத்தீகர்கள் காமுகர்கள் ஆகியோருடனும் பக்தியுடையோர் போல் நடித்துப் பாவனை செய்வோரிடமும் சம்பந்தம் வைத்து கொள்ளக் கூடாது.

சூத்திரம் 56

தமது பரம்பரையின் அடிப்படைப் புனித நூல்களின் அதிகாரத்துவம் சைவ ஆகமங்களிலிருந்தும் உபநிடதங்கள் உட்பட நான்கு உயர்ந்த வேதங்களிலிருந்தும் பெறப்பட்டது என்பதை சிவனை நேசிப்பவர்கள் தெரிந்திருக்க வேண்டும். அவர்களது பாரம்பரியம் வேத ஆகம பாரம்பரியமாகும்.

சூத்திரம் 57

சிவனை நேசிப்பவர்கள் அனைவரும் சைவ இந்து சமயத்தின் புனித விவிலிய ஏடுகளென ரிஷி திருமூலரின் திருமந்திரம் அனுபூதிமான் திருவள்ளுவரின் திருக்குறள் இரண்டையும் தெய்வீக புனித நூல்களாகப் போற்றி வணங்கி அவை கூறும் அறிவுரைகளூக்கெதிராகச் செயல்படக்கூடாது.

சூத்திரம் 58

சிவனை நேசிப்பவர்கள் தமிழ் சைவ அனுபூதிமான்களின் அரிய பாடல்களைத் தெய்வீக நூல்களாகப் போற்றுவர். மிகமுக்கியமாக சம்பந்தர், அப்பர், சுந்தரர், மாணிக்கவாசகர், தாயுமானவர் ஆகியோரின் பாடல்களையும் பதஞ்சலியின் நாத யோக சூத்திரங்களையும் போற்றி வணங்குதல் வேண்டும்.

சூத்திரம் 59

நந்திநாத அடியவர்கள் அனைவரும் முனிவர் யோகசுவாமியின் நற்சிந்தனைப் பாடல்களைப் புனித நூலாக கருதி அதனைப் போற்றி வணங்குதல் வேண்டும் அந்நூல் முற்றிலும் தமது பரம்பரைப் போதனைகளை உட்கொண்டு ஒவ்வொருவரையும் தன்னைத் தன்னால் அறி எனக் கட்டளையிடுகின்றது.

சூத்திரம் 60

நந்திநாத அடியவர்கள் அனைவரும் இந்து வினா விடையும் கோட்பாடுகளும், சுப்பிரமணியம் சாஸ்த்திரங்கள் மற்றும் எம் புனித மூல வாக்கியங்கள் அருளுரைகள் இந்த நந்திநாத சூத்திரங்கள் உட்பட அனைத்து நூல்களையும் புனித நூல்கள் எனக் கருதிப் போற்ற வேண்டும்.

சூத்திரம் 61

சிவனை நேசிப்பவர்கள் அனைவரும் தமது சமயத்தின் அடிப்படைத் தத்துவம் சித்தாந்த வேதாந்த ஐக்கியத்தில் தான் இருக்கின்றது என்றெண்ணிப் பெருமையடைய வேண்டும். இந்த அத்வைத துவைத மறை பொருள் நடனம் அத்வைத ஈஸ்வரவாதம் என்றழைக்கப்படும்.

சூத்திரம் 62

அத்வைத ஈஸ்வரவாதம், அத்வைத சித்தாந்தம், சுத்த சைவ சித்தாந்தம் எனப் பல நாமங்களில் அழைக்கப்படும் தம் மதக் கோட்பாடுகளைச் சிவனை நேசிப்பவர்கள் படித்துக் கொண்டு அவற்றை இவ்வுலக மக்களுக்கு ஆர்வத்துடன் போதித்துக் கொண்டு வாழ்தல் வேண்டும்.

சூத்திரம் 63

காலம், உருவம், இடம் இவற்றைக் கடந்த பரசிவமாகிய முழுமுதற் கடவுள் சிவபெருமான் என சிவனை நேசிப்பவர்கள் யாவரும் நம்புவர். யோகி மௌனமாகக் கூறுவார் இது அல்ல அது அல்ல என்று. ஆம், இப்படிப்பட்ட பெருமை மிக்க கடவுள் சிவபெருமான்.

சூத்திரம் 64

தனது உள்ளார்ந்த அன்பு நிலையில் பராசக்த்தியாக எல்லா வடிவங்களோடும் வெளிப்படும் ஆதாரப்பொருள் அல்லது மூலவஸ்த்துவமாகவும் தூய உணர்வாகவும் திகழும் சிவபெருமானே கடவுள் என சிவனை நேசிப்பவர்கள் யாவரும் நம்புவர். இது சத், சித், ஆனந்தம்.

சூத்திரம் 65

தனது உள்ளார்ந்த நிலையில் பரமான்மாவாக மேலான மகாதேவராக, சிவ சக்தியாக விளங்கும் அனைத்தையும் படைப்பவர், காப்பவர், அழிப்பவராகத் திகழுக்கும் சிவபெருமானே கடவுள் என சிவனை நேசிப்பவர்கள் யாவரும் நம்புவார். அவர் கடவுள்களுக்கு எல்லாம் கடவுள்.

சூத்திரம் 66

எந்த ஒரு வழிபாடு அல்லது செயலைத் தொடங்கு முன்பும் நாம் முதற்கண் பணிந்து வணங்க வேண்டியவர் சிவசக்த்தி பாலகனாகிய மகாதேவர் கனேசப் பெருமான் என சிவனை நேசிப்பவர்கள் யாவரும் நம்புவர். அவரது ஆட்சி இரக்கம் மிகுந்தது. நீதியே அவரது மனமாகும்.

சூத்திரம் 67

அறியாமைத் தளைகளை அகற்றும் கருணையாகிய வேலினைக் கொண்ட சிவசக்தி மைந்தனாகிய மகாதேவர் முருகப் பெருமானை சிவனை நேசிப்பவர்கள் அனைவரும் நம்புவர். யோகி, பத்மாசனமிட்டுக் கொண்டு முருகனைப் பூசிக்க, அவரது மனம் சாந்தம் அடைகிறது.

சூத்திரம் 68

ஒவ்வொரு ஆன்மாவும் சிவபெருமானால் படைக்கப் பெற்று அவருக்கு இணையனது எனவும் அவரது கருணையின் மூலம் மும்மலங்களான ஆணவம், கர்மம், மாயை ஆகியவை அகற்றப்படும் போது எல்லா ஆன்மாக்களும் இந்த இணையான தன்மையை உணர முடியும் என சிவனை நேசிப்பவர்கள் யாவரும் நம்புவர்.

சூத்திரம் 69

ஆன்மாக்கள் தூல சரீரம் எடுத்துக் கொள்ளூம் பூலோகம், ஆன்மாக்கள் சூக்கும் சரீரம் எடுத்துக் கொள்ளும் அந்தர் லோகம், ஆன்மாக்கள் தமக்குரிய சுய ஒளி வடிவில் திகழும் சிவலோகம் என மூன்று உலகங்கள் மேல் சிவனை நேசிப்பவர்கள் அனைவரும் நம்பிக்கை கொண்டுள்ளனர்.

சூத்திரம் 70

ஒருவன் செய்த அனைத்துச் செயல்களின் விளைவையும் அவனே அனுபவித்தாக வேண்டும் எனவும், தனது கர்மாக்கள் எல்லாம் கழிந்து மோட்சம், வீடுபேறு கிட்டும் வரையிலும் ஒவ்வொரு ஆன்மாவும் தொடர்ந்து மறுபிறவி எடுத்துக் கொண்டே இருக்கும் எனவும் கூறும் கர்ம விதியை சிவனை நேசிப்பவர்கள் யாவரும் நம்புவர்.

சூத்திரம் 71

சரியை நல்லொழுக்கத்துடன் வாழுதல், கிரியை கோயில் வழிபாடு செய்தல், யோகம் வாழும் சற்குருவின் கருணையால் பரசிவத்திற்கு வழிகாட்டும் யோக அனுட்டானம் ஆகிய மூன்றும் ஞான நிலையை எய்துவதற்கு மிகவும் முக்கியம் என சிவனை நேசிப்பவர்கள் அனைவரும் நம்புவர்.

சூத்திரம் 72

சிவனை நேசிப்பவர்கள் அனைவரும் இயல்பாகவே தீமை என எதுவும் இல்லை என்று நம்புவர். அறியாமை தன் தீமையின் மூலமாகக் காட்சிதருவதைத் தவிர, தீமைக்கு ஆதாரமே இல்லை. ஆம் உண்மையில் கருணயுடையோர் ஒரு பொல்லாப்பும் இல்லை என்று அறிவர். எல்லாம் சிவன் செயல்.

சூத்திரம் 73

மூன்று உலகங்களும் ஒருங்கிணைந்து ஒன்றாகச் செயல்படுவதே சமயம் எனவும் மூன்று உலகத்தில் உள்ளவர்களோடும் தொடர்பு கொள்ளக் கூடிய கோயில் வழிபாட்டின் மூலம் இந்த இணக்கத்தை உருவாக்க முடியும் என்றும் சிவனை நேசிப்பவர்கள் அனைவரும் நம்புவர்.

சூத்திரம் 74

பஞ்சாட்சர மந்திரமான நமசிவாய என்னும் புனித ஐந்தெழுத்துக்களையும் முதன்மையான, மிகமுக்கியமான மந்திரம் என சிவனை நேசிப்பவர்கள் அனைவரும் நம்புவர். நமசிவாயவின் இரகசியம் அதனைச் சரியான உதடுகள் வாயிலாகச் சரியான நேரத்தில் கேட்ப்பது தான்.

சூத்திரம் 75

சிவனை நேசிப்பவர்கள் அனைவரும் அன்பே சிவமயம் சத்தியமே பரசிவம் என்பதை நம்பிக்கை உறுதி மொழியாகக் கொள்வர். சிவபெருமான் உள்ளார்ந்த அன்பாகவும் எல்லாம் கடந்த உண்மையாகவும் விளங்குகின்றார். இதுவே சைவ சித்தாந்த உண்மையயின் பூரண சாரமாகும்.

சூத்திரம் 76

சிவனை நேசிப்பவர்கள் முற்றும் பிரமாதமான ஒரு வீட்டுப் பூஜை அறையை திருவடி, சிவலிங்கம், நடராஜர், அர்த்தநாரீஸ்வரர், முருகன், கனேசர் ஆகியோரை வழிபடுவதற்க்கென்று அர்ப்பணிக்க வேண்டும். இதுவே வீட்டின் மிக அழகிய அறையாகும்.

சூத்திரம் 77

சிவனை நேசிப்பவர்கள் அனைவரும் சைவ ஆத்மார்த்த பூஜையைத் தமது குருவின் ஆசியுடன் தம் வீட்டுப் பூஜை அறையில் மட்டும் செய்யலாம் முறையாகவும் பார்ம்பரியமாகவும் தீட்சை அளிக்கப் பட்டிருந்தாலொழிய அவர்கள் பரார்த்த பூஜையை கற்கவோ, கற்பிக்கவோ செய்யவோ கூடாது.

சூத்திரம் 78

சிவனை நேசிப்பவர்கள் அடிக்கடி யாத்திரை செய்வதற்கும், வழிபடுவதற்கும், ஆன்மீக பாதுகாப்பிற்கும் எங்கெல்லாம் கனேசர், முருகன், சிவன் கோயில்கள் உள்ளனவோ அங்கெல்லாம் அவர்கள் குடியேறுவர். இப் புனித தலங்களைச் சென்றடைய ஒருநாளுக்கு மேல் பயணம் செய்யும் தொலைவில் அவர்கள் வசிக்கக் கூடாது.

சூத்திரம் 79

சிவனை நேசிப்பவர்கள் இத்தலங்களைப் புனிதமாகப் பேணி ஒருமுறையேனும் யாத்திரை செய்ய வேண்டும். சிவனின் குவை இறைவன் கோயில், இமயத்திலும் கங்கைக் கரையிலுமுள்ள அவர் தலங்கள், அவரின் பஞ்ச பூதத்தலங்கள், மதுரை மீனாட்சியம்மன் கோயில்.

சூத்திரம் 80

சிவனை நேசிப்பவர்கள் முருகனின் ஆறுபடை வீடுகளுக்கும், கனேசரின் ஏராளமான கோயில்கள், தெருக்கரைக் கோயில்கள் குறிப்பாகக் கும்பிளாவளை, தமது பரம்பரைச் சமாதி ஆலயங்கள்கள் ஆகியவற்றுக்கு யாத்திரை செய்து ஆழ்ந்து வணங்குதல் வேண்டும்.

சூத்திரம் 81

சிவனை நேசிப்பவர்கள் யாவரும் குடும்பம் சமூகத்துக்கு வெளிப்படையாகப் பயன்படும் வகையில் தம் கைகளைப் பயன்படுத்தக் கூடிய கைத்தொழில்களான பானை செய்தல், தையல், பின்னல், நெசவு, பூச்சு, தோட்டமிடுதல், ரொட்டி சுடல், கட்டிடக் கலை போன்றவற்றைக் கற்க வேண்டும்.

சூத்திரம் 82

சிவனை நேசிப்பவர்கள் அனைவரும் ஒரு கலாச்சாரத்தைப் பூரணமாக நிறைவேற்றுதல் வேண்டும். அது ஓவியம், பாடல், நாடகம், நடனம் ஆக இருக்கலாம் அல்லது சிவபெருமானின் இசைக்குழு வாத்தியங்களாகவும் (வீணை, மிருதங்கம், தம்புரா, தாளம், புல்லாங்குழல்) இருக்கலாம்.

சூத்திரம் 83

சிவனை நேசிப்பவர்கள் அனைவரும் கிரியை வழிபாட்டிற்குச் சமஸ்கிருதமே தமக்கேற்ற மொழியெனக் கொள்ளல் வேண்டும். தியனத்திற்கு ஷம் பாஷையையும் புனித அக்கினி மூலம் கடவுளர்களுக்கும் தேவர்களுக்கும் வேண்டுதல்களை வழங்கும் போது ரீயேவ் எழுத்துக்களையும் பயன்படுத்த வேண்டும்.

சூத்திரம் 84

சிவனை நேசிப்பவர்கள் அனைவரும் இந்திய பஞ்சாங்க நாள்காட்டியைப் பிரயாணம், புதுக் காரியம், சடங்கு கிரியைகள், மேலும் வாழ்க்கையின் முக்கிய நிகழ்ச்சிகளை மங்களகரமாகத் திட்டமிடப் பயன்படுத்த வேண்டும். நம் ஆண்டு வேதமாதமாகிய மேடத்தில் தொடங்கும்.

சூத்திரம் 85

சிவனை நேசிப்பவர்கள் அனைவரும் ஆசிய இந்து ஆசாரங்களைத் தழுவி அதன் சைகைகள், நடத்தை, பழக்கவழக்கங்கள், வழிபாட்டு முறைகள், உடைகள், தூய்மை ஆகியவற்றைக் கற்றுத் தேற வேண்டும். அவர்கள் பாரம்பரிய சைவர்களுடன் வாழ்வதன் மூலம் கற்றுக் கொள்வர்.

சூத்திரம் 86

சிவனை நேசிப்பவர்கள் அனைவரும் வேதங்களையும் தமது பரம்பரைத் தந்திரங்களையும் தினமும் படித்து அதன் ஞான நடைமுறைப் போதனைகள் தம் அக மார்க்கத்துக்கு ஒளியெற்ற வழி செய்ய வேண்டும். இந்த புனித நூல்களின் வழியாக அவர்கள் வாழ்க்கையின் பல பாடங்களுக்கு அர்த்தங்களைக் கண்டு தெளிவர்.

சூத்திரம் 87

சிவனை நேசிப்பவர்கள் மனிதன் ஐந்து நிலைகளான உணர்வு, உப உணர்வு, அடி உபவுணர்வு, உப உயர் உணர்வு, உயர் உணர்வு ஆகியவற்றைப் படித்துணர வேண்டும். எதிர்மறைப் பற்றுக்களை விட்டு விடுவதன் மூலம் அவர்கள் மனம், உடல், உணர்ச்சி மூன்றுக்கும் ஆசான் ஆவர்.

சூத்திரம் 88

தாம் செல்லும் மார்க்கத்தில் வெற்றியடையும் பொருட்டு தம் உப உணர்வின் ஈர்ப்புச் சக்தியைப் புதுக்கருத்துகளாலும் எண்ணங்களாலும் மற்றியமைக்க முடியும் என சிவனை நேசிப்ப்வர்கள் அறிவர் உறுதிப்பாட்டின் சக்தியால் இது நிறைவேற்றப்படும்.

சூத்திரம் 89

சிவனை நேசிப்பவர்கள் அனைவரும் ஞானவொளியை அடையக் கூடிய ஐந்து படிகளான கவனம், ஒருமைப்படுத்துதல், தியானம், தீர்க்க சிந்தனை, சமாதி ஆகியவற்றைப் படித்துப் பூரணத்துவம் பெற வேண்டும். இதன் மூலம் அறிந்தவர் மட்டுமே அறிந்த பேசமுடியாத உண்மையை அவர்கள் உணருவர்.

சூத்திரம் 90

உளதாம் தன்மையின் மறைபொருளை அறியும் பொருட்டு இந்த மூன்றையும் சிவனை நேசிப்பவர்கள் படிப்பர். மனிதனின் நுண்மிய உடல்கள், பரிவட்டம் இது எண்ணமும் உணர்ச்சியும் கொண்டதோர் வண்ணக் கலவை, உணர்வு நிலையின் பதின்னான்கு சக்கரங்கள், மையங்கள்.

சூத்திரம் 91

சிவனை நேசிப்பவர்கள் பரவசம், உருஎறியும், முற்பிறப்பு மறுபிறப்பு வாசித்தல், ஆத்மப்புத்தி புகட்டல் ஆகியவற்றில் ஈடுபடக் கூடாது. குருவினால் அங்கீகரிக்கப்பட்டவர்களைத் தவிர்ந்த மற்ற சோதிடர்களையோ ரேகை சாத்திரகாரர்களையோ அவர்கள் சந்தித்து ஆலோசனை கேட்கக் கூடாது.

சூத்திரம் 92

சிவனை நேசிப்பவர்களுக்கு சுயமாகச் சில அனுபவங்கள் ஏற்படக் கூடும் ஆயினும் அவர்கள் ஞானதிருஷ்டி, ஞானசெவி, உருஎறியம், தெளிந்த கனாக் காணல், பரவ் ஊடகம், நெஞ்சு வாசித்தல், குறி சொல்லுதல், மாந்திரீகம், மாயவேலை ஆகியவற்றைக் அனுஷ்டிக்கக் கூடாது.

சூத்திரம் 93

சிவனை நேசிப்பவர்கள் எல்லோரும் தமது சற்குருவின் ஆத்மசக்திப் பாதுகாப்பில் இருப்பதால் எதிர்மறை மாயசக்திகள் அவர்களை தொடமுடியாது இருப்பினும் யாராவது மாயசக்த்களால் பீடிக்கப் பட்டிருந்தால் அவர்கள் ஆச்சார்யர்களின் அறிவுரைப்படி அதனைப் போக்க முற்பட வேண்டும்.

சூத்திரம் 94

சிவனை நேசிப்ப்வர்கள் அனைவரும் தம் குருவினால் வழங்கப்பட்ட விசேட சாதனையாய் இருந்தாலன்றிக் கனவுகளை நினைத்திருப்பதோ அதற்கு விளக்கம் கூறுவதோ கூடாது. அவர்கள் வேண்டுமென்றே கனவுகளை மறந்து விட்டு விழித்திருக்கும் நிஜ வாழ்வில் கவனம் செலுத்த வேண்டும்.

சூத்திரம் 95

சிவனை நேசிப்பவர்கள் புராதன பாரம்பரியமான அக்கினி மூலம் மகாதேவர்களுக்கும் தேவர்களுக்கும் வேண்டுதல்களை வழங்கும் முறையைக் கைகொள்ளலாம். ஆனால் இதனை தமது குருவினால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட மன்றங்கள், கோயில்களிலும் மட்டுமே செய்ய வேண்டும்.

சூத்திரம் 96

சிவனை நேசிப்பவர்கள் தினமும் சூரியோதயதிற்க்கு இருமணி நேரம் முன் எழுந்து நீராடி, தூய ஆடையணிந்து, நீறு பூசி, சுத்தமான அமைதியான இடத்தில் சமய சாதனைக்கு அமர வேண்டும். வார முடிவிலும், விடுமுறை நாளிலும் நோய் வாய்ப்படினும் அவர்கள் நேரம் தாழ்த்தியும் எழலாம்.

சூத்திரம் 97

சிவனை நேசிப்பவர்கள் அனைவரும் தினமும் கிழக்கு முகமாகவோ வடக்கு முகமாகவோ அமர்ந்து வழிபாட்டினைச் செய்ய வேண்டும். குரு மந்திரத்தை ஓதி அவர்கள் மந்திரத்தைச் செபித்து வைகறைப் பொழுது வரை புனித நூல்களைப் படித்து தியானமும் யோகமும் செய்வர்.

சூத்திரம் 98

நான் வருணித்திருக்கும் அடிப்படை யோகங்களான பக்தி, கர்மா, ஹதா யோகங்களை சிவனை நேசிப்பவர்கள் வாழ்க்கை முழுவதும் மேன்மேலும் அனுஷ்டிக்க வேண்டும். தாமே கற்றுணர்வதால் உள்ளிருந்து எழுப்பப்படும் தீயானது மற்றைய தீயினை அடக்கிவிடும்.

சூத்திரம் 99

தகுதியுள்ள சிவனை நேசிப்பவர்கள் உயர்ந்த யோகங்களான செப யோகம், ராஜ யோகம், குண்டலினி யோகம் ஆகியவற்றைத் திறமையான வழிநடத்தலின் கீழ் மட்டும் பயிற்சி செய்யலாம். உறுதியாக அடக்கியாள முடியவில்லையெனில் குண்டலினி கட்டுக்கடங்கா ஆசைகளை உருவாக்கும் என அவர்கள் அறிவர்.

சூத்திரம் 100

கோபம், பொறாமை, வெறுப்பு ஆகியவற்றுக்கு இலக்கான, சிவனை நேசிப்பவர்கள் அனைவரும் தியானமோ செபமோ செய்வது கூடாது. அவர்கள் ஆழ்ந்து தம்முள்ளே செல்லுமுன் பக்தி யோகத்தையும் கர்ம யோகத்தையும் செய்து தம் உணர்வு நிலையை உயர்த்திக் கொள்ள வேண்டும் ஓம் நமசிவாய!